ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଭାଷାରେ ଭାରତର ପ୍ରାଣ କେନ୍ଦ୍ର ହେଉଛି ଗାଁ । ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗାଁରେ ଭାରତର ଆତ୍ମା ବସିଛି । ସହରରେ ଯେତେ ସୁଖ ସୁବିଧା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗାଁରେ ମିଳୁଥିବା ଶାନ୍ତି କେଉଁଠାରେ ନାହିଁ । ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ବରଗଛ ଛାଇରେ ଯାହା ଅଛି ଏସିରେ ତାହା ନାହିଁ । ଆସାମରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଛୋଟିଆ ଗାଁ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ଶାନ୍ତିରେ ନିଶ୍ୱାସ ମାରେ । ଗାଁର ସୁନ୍ଦର ପରିବେଶରେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ମନ ବି ହାଲୁକା ହୋଇଯାଏ । ହେଲେ ରାତି ହେବା ମାତ୍ରେ ସେଠାରେ ପକ୍ଷୀମାନେ କରନ୍ତି ଆତ୍ମହତ୍ୟା । ପକ୍ଷୀମାନେ କାହିଁକି ସେ ଗାଁରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେ ରହସ୍ୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣା ପଡିନାହିଁ ?

ଆସାମର ବରେଲ ପର୍ବତରେ ଏହି ଗାଁ ଉପସ୍ଥିତ । ଏହି ଗାଁ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ଗ୍ରାମ ପରି, ତେବେ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଏହି ଗାଁରେ ଏକ ରହସ୍ୟ ଲୁଚି ରହିଛି । ପକ୍ଷୀପଲଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ରହସ୍ୟ । ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ରହସ୍ୟର ସମାଧାନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇ ପାରୁନାହାଁନ୍ତି । ସେପ୍ଟେମ୍ବରରୁ ଅକ୍ଟୋବର ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାସୀ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପଲ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସନ୍ଧ୍ୟା ୬ ଟାରୁ ରାତି ୧୦ ଟା ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ।

ଆସାମର ଡିମା ହାସୋ ଜିଲ୍ଲାର ପାହାଡ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଜାଟିଙ୍ଗା ଗ୍ରାମରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଆସି ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରନ୍ତି । ଏହି ଗାଁରେ କେବଳ ସ୍ଥାନୀୟ ପକ୍ଷୀ ନୁହଁନ୍ତି ପ୍ରବାସୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ଏବଂ ସାମୂହିକ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରନ୍ତି । ଏହି କାରଣରୁ ଜାଟିଙ୍ଗା ଗ୍ରାମଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ରହସ୍ୟମୟ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏହି ରହସ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚନ କରିବା ପାଇଁ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ବହୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମହତ୍ୟାର କାରଣ ଖୋଜି ପାଇପାରିନଥିଲେ ।

ଜାଟିଙ୍ଗା ଗ୍ରାମରେ ୧.୫ କିଲୋମିଟର ଲମ୍ବା ସଡ଼କ ଅଛି, ଯାହା ଉପରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଡେଇଁପଡି ନିଜ ଜୀବନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପରେ ଶହ ଶହ ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରୁ ଭୂମି ଆଡ଼କୁ ତୀବ୍ର ବେଗରେ ଆସି ନିଜ ଜୀବନ ହାରନ୍ତି ।

ଜାଟିଙ୍ଗା ଗାଁରେ ପୂର୍ବରୁ ଜେଇମ ନାଗା ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକ ରହୁଥିଲେ । ଦିନେ ନାଗା ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକମାନେ ଧାନ କ୍ଷେତରେ ଜଗି ଥିବାବେଳେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଘଟଣା ଦେଖିଥିଲେ । ସେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକୃତିର ଏହି ରୂପ ଦେଖିନଥିଲେ । ଏହି ଘଟଣାରେ ଜେଇମ ନାଗା ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ । ତା’ପରେ ୧୯୦୫ ମସିହାରେ ନାଗା ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଲୋକମାନେ ନିଜର ଜାଗା ସବୁ ଜୈନ୍ତିଆ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ବିକ୍ରି କରି ଦେଇଥିଲେ ।

୧୯୫୭ ମସିହାରେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଘଟୁଥିବା ଏହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲା । ସେହି ସମୟରେ ଜଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପାଇଁ ଜାଟିଙ୍ଗାକୁ ଆସିଥିଲେ । ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସେ ନିଜେ ଏହି ରହସ୍ୟମୟ ଘଟଣାର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ଘଟଣାକୁ ସେ ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ "ୱାଇଲ୍ଡ ଲାଇଫ୍ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ"ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି, ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା ପରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏହାର କାରଣ ଖୋଜିପାରିଲି ନାହିଁ ।

ତେବେ ଏଠାକାର ଲୋକେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରକୋପ ଅଛି । ଏହି କାରଣରୁ ଏଠାକାର ବାସିନ୍ଦା ରାତି ହେଲେ ବାହାରକୁ ବାହାରନ୍ତି ନାହିଁ ।