ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ମହିଳା ବିରୋଧୀ ଅପରାଧ ଏବଂ ଘରୋଇ ହିଂସାର ଖବର ଶୁଣିବାକୁ ପାଉଛୁ । ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ହେଉ କି ସହରାଞ୍ଚଳ, କୌଣସି ଅଞ୍ଚଳ ହିଂସାରୁ ଦୂରରେ ନାହିଁ । ତଥାପି, ଯେତେବେଳେ ଏପରି ମାମଲା ସଂଖ୍ୟା କଥା ଆସେ, ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ମହିଳାମାନେ ସହରାଞ୍ଚଳ ମହିଳାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଏପରି ମାମଲା ଅଧିକ ଭୋଗ କରନ୍ତି । ଜାତୀୟ ପରିବାର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସର୍ଭେ-୬ର ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ମହିଳାମାନେ ସହରାଞ୍ଚଳ ମହିଳାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ହିଂସାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି ।

ସାଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ହିଂସା କେବଳ ସାଧାରଣ ନୁହେଁ । ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା, ଅଧିକାଂଶ ଗାଁର ମହିଳାମାନେ ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଶାରୀରିକ ହିଂସାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି । କେତେକ ସମୟରେ, ୧୮ ରୁ ୨୯ ବର୍ଷ ବୟସର ମହିଳାମାନେ ୧୮ ବର୍ଷ ବୟସ ପୂର୍ବରୁ ଯୌନ ହିଂସାର ଶିକାର ମଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି । ତଥାପି, ପୂର୍ବ ବର୍ଷ ତୁଳନାରେ ଘରୋଇ ହିଂସା ମାମଲା ୬.୯ ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ ପାଇଛି ।

ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ହିଂସା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି
NFHS-6 ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଘୋରଇ ହିଂସାର ସ୍ତର ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ଅଧିକ । ୨୦୨୧ ପରଠାରୁ ଅଧିକାଂଶ ରାଜ୍ୟରେ ମହିଳା ବିରୋଧୀ ହିଂସା ହ୍ରାସ ପାଇଛି, କିନ୍ତୁ କେରଳ, ମିଜୋରାମ, ଗୋଆ, ଲକ୍ଷଦ୍ୱୀପ ଏବଂ ଆଣ୍ଡାମାନ ଏବଂ ନିକୋବର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ ସମେତ କିଛି ଅଞ୍ଚଳରେ ହିଂସା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି ।

ବିଶେଷ କଥା ହେଉଛି ଯେ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ, ହରିୟାଣା, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ମିଜୋରାମ, ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ, ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ଦାଦ୍ରା-ନଗର ହାବେଳୀ, ଦାମନ-ଦିଉ ଏବଂ ପୁଡୁଚେରୀ ଭଳି ରାଜ୍ୟରେ ଗାଁ ମହିଳାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ସହରରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ହିଂସାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ।

ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ହିଂସା ଘଟାଉଥିବା ରାଜ୍ୟ ?
ଜାତୀୟ ପରିବାର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସର୍ଭେ ଅନୁଯାୟୀ, ବିହାର ୩୬.୧% ତଥ୍ୟ ସହିତ ଦେଶରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି । ତେଲେଙ୍ଗାନାରେ ଏପରି ଘଟଣାର ହାର ୩୦.୮%। ତାମିଲନାଡୁ ୨୮.୫% ସହିତ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି । ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶରେ ହିଂସାର ହାର ୨୮.୫% । ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡରେ ୨୭%, ପୁଡୁଚେରୀରେ ୨୫.୭% ଏବଂ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ୨୨.୭% ହାର ରହିଛି । ଏହି ସଂଖ୍ୟା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ଅଧିକ ।