ଭୁବନେଶ୍ଵର: ବିକଶିତ ଭାରତ ନିର୍ମାତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ଗଠନକୁ ନେଇ କେନ୍ଦ୍ର ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନଙ୍କ ଆଲେଖ୍ୟ । ଯେଉଁଥିରେ କେନ୍ଦ୍ର ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ନେତୃତ୍ୱ, ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତି-୨୦୨୦ ଦର୍ଶନର ପ୍ରତିଫଳନ, ସମଗ୍ର ଶିକ୍ଷା କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।

କେନ୍ଦ୍ର ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ଲେଖିଛନ୍ତି, "ଚଳିତ ବର୍ଷ ପରୀକ୍ଷା ପେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ଆୟୋଜନ ଭାରତର ଶିକ୍ଷା ଯାତ୍ରାରେ ଶାନ୍ତ କିନ୍ତୁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ରେଖାଙ୍କିତ କରିଥାଏ । ମାନନୀୟ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପରିକଳ୍ପିତ ଏହି ପ୍ରୟାସ, ୨୦୧୮ରେ ଗୋଟିଏ ବାର୍ଷିକ ଚର୍ଚ୍ଚା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ରୂପେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଆଜି ଏହା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଏକ ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହୋଇସାରିଛି ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ଦେଶବ୍ୟାପୀ ସାମୂହିକ ପ୍ରୟାସ ପାଲଟିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ସମଗ୍ର କଲ୍ୟାଣକୁ କେନ୍ଦ୍ରରେ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ମାତାପିତା ଏବଂ ଶିକ୍ଷକ ଏହି ସହଭାଗୀ ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱରେ ସକ୍ରିୟ ଅଂଶୀଦାର ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି ।

ଚଳିତ ବର୍ଷ ଅଂଶଗ୍ରହଣର ବ୍ୟାପକତା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଛି । ସାଢ଼େ ୪ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ପଞ୍ଜୀକରଣ ସହିତ, ପରୀକ୍ଷା ପେ ଚର୍ଚ୍ଚା ପୂର୍ବ ଗିନିଜ୍ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି । ଏହା ଲୋକ ସମ୍ପର୍କ ଠାରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ସାମୂହିକ ଗୁରୁଦାୟିତ୍ୱର ଏକ ମହତ୍ତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି ।

ଏହି ଅଭୂତପୂର୍ବ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ଏକ ସକ୍ଷମ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଏକ ସାମୂହିକ ସଂକଳ୍ପକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିଥାଏ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଲା ଶିଖିପାରିବେ, ବିକଶିତ ହୋଇପାରିବେ ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ଉନ୍ନତି କରିପାରି‌ବେ ।

ଶିକ୍ଷା, ଅଧ୍ୟୟନ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚାପ ଭଳି ବିଷୟ ଉପରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କ ମତ ବିନିମୟ ସହାନୁଭୂତି, ବ୍ୟାବହାରିକତା ଏବଂ ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ନେତୃତ୍ୱର ଏକ ଅନନ୍ୟ ମିଶ୍ରଣକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ । ସରଳତା, ଶୃଙ୍ଖଳା, ଆଶାବାଦ ଏବଂ ମାନବୀୟ ସମ୍ଭାବନା ପ୍ରତି ଗଭୀର ବିଶ୍ୱାସରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଛି ।

ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଔପଚାରିକ ନିୟମ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗତ ଜଟିଳତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଜଣେ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ, ପରାମର୍ଶଦାତା ଏବଂ ଶୁଭେଚ୍ଛୁ ଭାବରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ସହଜରେ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିଥାଆନ୍ତି । ଏହି ସହଜାତ କ୍ଷମତା ତାଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ କରିଥାଏ । ତାଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତା, ବର୍ଣ୍ଣନା ଏବଂ ଆତ୍ମୀୟ ଭାବନା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏହା ଅନୁଭବ କରାଇଥାଏ ଯେ ସେମାନଙ୍କ କଥାକୁ କେହି ଜଣେ ଶୁଣୁଛନ୍ତି ଏବଂ ବୁଝୁଛନ୍ତି । ସେ ଉଦାରତା, ହାସ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସତ୍ୟତା ଭାବନା ନେଇ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି ।

ପ୍ରାୟତଃ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଭଳି ବ୍ୟାପକ ଜୀବନ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ଦର୍ଶାଇବା ପାଇଁ ସେ ନିଜ ଜୀବନ ଅଭିଜ୍ଞତାରୁ କେତେକ ଉଦାହରଣ ଦେଇଥାଆନ୍ତି । ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ପର୍ଶ ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚାପକୁ କମ କରିବା ସହିତ ଏକ ଆଶ୍ୱାସନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସକାରାତ୍ମକ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ଯେଉଁଠାରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଶିଖିବା ଏବଂ ଅଗ୍ରଗତି କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ପାଆନ୍ତି ।

ଏହି ପ୍ରୟାସର ମୂଳରେ ଏକ ସରଳ କିନ୍ତୁ ଗଭୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସତ୍ୟ ରହିଛି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଲା ଅନନ୍ୟ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଲା ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଶିଖେ, ନିଜ ଗତିରେ ଅଗ୍ରଗତି କରେ ଏବଂ ଏପରି ପ୍ରତିଭା ଧାରଣ କରିଥାଏ ଯାହାକୁ ନମ୍ବର କିମ୍ବା ରେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ।

ପରୀକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁସାରେ, ପିଲାଟିର ସମ୍ଭାବନାର କେବଳ ଏକ ସୀମିତ ଦିଗକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ । ଏକ ସାମଗ୍ରିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ବିକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକୃତ ସୃଜନଶୀଳତା ଏବଂ ଉତ୍କର୍ଷତା ବିକଶିତ ହୁଏ । ଗୋଟିଏ ପିଲା ଗଣିତରେ ଉତ୍କର୍ଷ ହାସଲ କରିପାରେ, ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର କଳାତ୍ମକ କଳ୍ପନାଶକ୍ତି ଥାଇପାରେ, ଏବଂ ଆଉ କାହା ପାଖରେ ଦୟାଳୁ, ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଡାକ୍ତର ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଇପାରେ । ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏକ ସୀମା ନୁହେଁ; ବରଂ ଏଗୁଡ଼ିକ ଏକ ବିବିଧ, ସଶକ୍ତ ଓ ଉଦ୍ଭାବନଶୀଳ ସମାଜର ମୂଳଦୁଆ ।

ଏହି ଦର୍ଶନ ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତି ୨୦୨୦ର ମୂଳରେ ରହିଛି । ଏହାର ଢାଞ୍ଚା ମଧ୍ୟରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ ପଦ୍ଧତି, ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଏକ ପ୍ରକୃତ ଶିଶୁ-କୈନ୍ଦ୍ରିକ ଆଭିମୁଖ୍ୟକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିବା ପାଇଁ ପୁନଃଗଠିତ କରାଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶୈକ୍ଷିକ ଅଧ୍ୟୟନ ସହିତ, ସୃଜନଶୀଳତା, ବିଶ୍ଳେଷଣାତ୍ମକ ଚିନ୍ତାଧାରା, ଭାବଗତ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା, ଶାରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ନୈତିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ବିକାଶ ଉପରେ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ କ୍ରୀଡ଼ା ଭିତ୍ତିକ ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ଏହାର ଗୁରୁତ୍ଵ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରେ ଯେ ଜିଜ୍ଞାସା ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଶିକ୍ଷାର ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୂଳଦୁଆ ।

ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ମାତୃଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷା ଦାନ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଅବଧାରଣାଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବୋଧଗମ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିବା । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ବହୁଭାଷୀ ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଏପରି ଏକ ପିଢ଼ି ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ପରିକଳ୍ପନା କରିଥାଏ ଯାହା ନିଜର ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ଭାଷାଗତ ଆଧାର ପ୍ରତି ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ଭାରତୀୟ ଜ୍ଞାନ ପରମ୍ପରାକୁ ଆଗକୁ ବହନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିବ ।

ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ । ପ୍ରଥମ ଥର, ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷା ଏବେ ବର୍ଷକୁ ଦୁଇଥର ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ, ଯାହା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ଉନ୍ନତ କରିବା ପାଇଁ ଅଧିକ ନମନୀୟତା ପ୍ରଦାନ କରିବ ଏବଂ ଏକ ଗୋଟିଏ ପରୀକ୍ଷା ଜନିତ ଚାପକୁ ହ୍ରାସ କରିବ । ୩୬୦ ଡିଗ୍ରୀ ସାମଗ୍ରିକ ପ୍ରଗତି କାର୍ଡ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଯାଇଛି, ଯାହା କେବଳ ପିଲାଙ୍କ ଶୈକ୍ଷିକ ସଫଳତାକୁ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରେ ନାହିଁ ବରଂ ସେମାନଙ୍କର ସାମାଜିକ-ଭାବଗତ ଏବଂ ଶାରୀରିକ ବିକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ ।

ସୁସ୍ଥତା ଶିକ୍ଷାର ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଂଶ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସିବିଏସ୍‌ଇ ବିଦ୍ୟାଳୟ ସାମାଜିକ-ଭାବଗତ ପରାମର୍ଶଦାତାଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତିକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରିଛି । ଏମାନେ ଶୈକ୍ଷିକ ଓ ଆବେଗିକ ଚାପ ପରିଚାଳନାରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିବେ । ଶେଷରେ, ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ ସ୍ପଷ୍ଟ- ଆମେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଛାଞ୍ଚରେ ଫିଟ୍ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଲାର ଅନନ୍ୟକ୍ଷମତାକୁ ଚିହ୍ନିବା, ସମର୍ଥନ କରିବା ଏବଂ ଦୃଢ଼ କରିବା ଉଚିତ ।

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଆଉ କେବଳ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ, ପରୀକ୍ଷା ଏବଂ ଘୋଷା ପାଠ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ । ସମଗ୍ର ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଉଛି । କେବଳ ଶିକ୍ଷାଗତ ଉତ୍କର୍ଷତା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆହ୍ଵାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ବୁଝିଲେଣି । ପିଲାମାନେ ଚିନ୍ତା, ଭୟ କିମ୍ବା ଭାବନାତ୍ମକ ଚାପର ବୋଝରେ ଫଳପ୍ରଦ ଭାବରେ ଶିଖିପାରିବେ ନାହିଁ ।

ଭାରତର ସଭ୍ୟତାଗତ ପରମ୍ପରା ଏହି ପରିସ୍ଥିତିର ସମାଧାନ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଉପକରଣ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ, ଯଥା ସଚେତନତା ବା ମାଇଣ୍ଡଫୁଲନେସ୍, ପ୍ରାଣାୟାମ ଏବଂ ଯୋଗ । ଏହି ଅଭ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଭାବନାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝିବାରେ ଏବଂ ଏକାଗ୍ରତା, ଶାନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ଥିରତା ଆଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।

ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ସହାୟତା କରିବା ସହିତ ଏହି ଅଭ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକ ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ବାହାରେ ବିସ୍ତାରିତ ଜୀବନ କୌଶଳ ବିକଶିତ କରେ । ଏହାସହିତ ଶିକ୍ଷାଗତ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଭାବଗତ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା, ପ୍ରକୃତି ସହ ସନ୍ତୁଳନ ଏବଂ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସଚେତନତାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ ।

ତଥାପି, ଆମେ ଏକ ଭିନ୍ନ ଆଧୁନିକ ଆହ୍ଵାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛୁ- ଅତ୍ୟଧିକ ଡିଜିଟାଲ୍ ଉପଯୋଗ ଏବଂ ସ୍କ୍ରିନ୍ ସମୟ । ଡିଜିଟାଲ୍ ଡିଭାଇସ୍ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରହିବା ଧ୍ୟାନର କ୍ଷମତାକୁ ହ୍ରାସ କରେ, ନିଦରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ମାନସିକ ଏବଂ ଶାରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ । କ୍ରମାଗତ କନେକ୍ଟିଭିଟି, ଅନ୍‌ଲାଇନ୍ ତୁଳନା ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ଡିଜିଟାଲ୍ ଉତ୍ତେଜନାର ଚାପ ପ୍ରାୟତଃ ପରୀକ୍ଷା ଚାପକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ ଏବଂ ଆମେ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିକଶିତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ସଚେତନତାକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଥାଏ । ଏହିଠାରେ ପିତାମାତା ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନେ ଏକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ । ଡିଭାଇସ୍ ବ୍ୟବହାରରେ ନିରାପଦ ସୀମା ସ୍ଥିର କରି, ଶାରୀରିକ ଗତିବିଧି, ସୃଜନଶୀଳ ପ୍ରୟାସ ଏବଂ ପାରିବାରିକ ଆଲୋଚନା ଭଳି ବିକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରି ଆମେ ସନ୍ତୁଳନକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରିପାରିବା ।

ବିକଶିତ ଭାରତ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉତ୍କର୍ଷତା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ । ଯେତେବେଳେ ପିଲାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅନନ୍ୟ କ୍ଷମତାକୁ ଆବିଷ୍କାର ଏବଂ ବିକାଶ କରିବାକୁ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇଥାଆନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦେଶ ସୃଜନଶୀଳତା, ସମାବେଶ ଏବଂ ସାମୂହିକ ପ୍ରଗତି ମାଧ୍ୟମରେ ଅଗ୍ରଗତି କରେ । କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତାର ଏହି ଯୁଗରେ ଜିଜ୍ଞାସା ଓ ସମସ୍ୟାସମାଧାନ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟବଧାନ ହ୍ରାସ ପାଇଛି ।

ଶିକ୍ଷକ, ପିତାମାତା ଏବଂ ଅଭିଭାବକ ଭାବରେ, ଆମ ପାଇଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ ଯେ ପିଲାମାନେ ଏହି ଅନୁସନ୍ଧାନକୁ ଆଗକୁ ନେବା ପାଇଁ ସଶକ୍ତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏଥିପାଇଁ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଉପକରଣ, ସ୍ପଷ୍ଟ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ସ୍ଥିର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ସମର୍ଥନ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷଣ, ନୂତନ ଉଦ୍ଭାବନ ଏବଂ ବିଫଳ ହେବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ।

ଆଜିର ପିଲାମାନେ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ୨୦୪୭ର ଅଗ୍ରଦୂତ ଅଟନ୍ତି । ଯେଉଁ ପିଲାମାନେ ନିର୍ଭୀକ ଭାବରେ ଶିଖନ୍ତି, ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ସହିତ ନୂଆ ଉଦ୍ଭାବନ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜର ସାଂସ୍କୃତିକ ମୂଳଦୁଆରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ତିଷ୍ଠି ରହି ବିଶ୍ୱ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଜି ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି । ଏପରି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଏକ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ସମର୍ଥନ କରାଯିବା ଉଚିତ ଯାହା ମନ, ହୃଦୟ ଓ ହାତ ତିନୋଟିର ବିକାଶ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଏ ।

ଏପରି ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯାହା ପ୍ରତିଭାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବ । ଏହା ହିଁ ହେଉଛି ପରୀକ୍ଷା ପେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ଭାବନା: ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ବିକଶିତ ଭାରତ ୨୦୪୭ ପାଇଁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ନାଗରିକ ଭାବେ ଗଢ଼ିବା ।