Sheeppox Virus / ପୁସ୍ତକରୁ ମିଳିଲା ସତ: 3,700 ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଭାଇରସ, 500,000 ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଲା

ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ୟୁରୋପର ପ୍ରାଚୀନ ଧାର୍ମିକ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ଏକ ବିପଦଜନକ ଭାଇରସର ଡିଏନଏ ଆବିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଭାଇରସ ହେଉଛି ମେଣ୍ଢାପକ୍ସ, ଯାହା ମେଣ୍ଢାମାନଙ୍କୁ ସଂକ୍ରମିତ କରେ। ଡବଲିନ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ମଲିକୁଲାର ପପୁଲେସନ୍ ଜେନେଟିକ୍ସ ଲାବୋରେଟୋରୀର ଲୁଇସ୍ ଲୋଟେଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗବେଷକମାନେ ୟର୍କ ଗସପେଲ୍ସ ଭଳି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରୁ ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ...ଏଗୁଡ଼ିକରେ ଭାଇରସ ଅବଶେଷ ମିଳିଥିଲା।''ଗବେଷକମାନେ ଜାଣିପାରିଲେ ଯେ ଭିତର ଭାଗରେ ଭାଇରସ ସାନ୍ଦ୍ରତା ଅଧିକ ଥିଲା। ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ଏହି ପୃଷ୍ଠାଗୁଡ଼ିକ ଅସୁସ୍ଥ ମେଣ୍ଢାଙ୍କ ଚମଡ଼ାରୁ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା।ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ସମୟରେ, ଲୋକମାନେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ଅସୁସ୍ଥ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯାଦୁବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଏହା ଅଣୁଜୀବମାନଙ୍କ କାମ ଥିଲା।''

ଗବେଷଣା ଦଳ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଦଲିଲଗୁଡ଼ିକରେ ସୀମିତ ରଖି ନଥିଲେ। ସେମାନେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ଯୁଗର ମେଣ୍ଢାମାନଙ୍କର ଦାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଥିଲେ।ଏହି ଦାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ୟୁରେସିଆନ୍ ଷ୍ଟେପ୍ ଏବଂ ସାଇବେରିଆର ଆଲଟାଇ ପର୍ବତମାଳାରେ ମିଳିଥିଲା।ଏହା ଭାଇରସର ଇତିହାସକୁ 3,700 ବର୍ଷ ପୂର୍ବକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ଏହି ଅଧ୍ୟୟନଟି ସାଇନ୍ସ ଆଡଭାନ୍ସରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।''

ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ମେଣ୍ଢାପକ୍ସ ମହାମାରୀ ପ୍ରଥମେ କକେସସ ଏବଂ ପୂର୍ବ ୟୁରୋପୀୟ ଷ୍ଟେପ୍ସର ପଶୁପାଳକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଥିଲା। ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ପଶମ, ମାଂସ, କ୍ଷୀର ଏବଂ ଚମଡା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିଲେ। ଗୋପାଳନ ଏବଂ ବାଣିଜ୍ୟ ମିଶ୍ରଣ ଯୋଗୁଁ ଭାଇରସ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ବ୍ୟାପିଥିଲା।ବ୍ରୋଞ୍ଜ ଯୁଗରେ ପାଳିତ ମେଣ୍ଢା ପଲ ଏହା ଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇସାରିଥିଲେ।ସେହି ସମୟରେ ମେଣ୍ଢାମାନଙ୍କଠାରେ ପ୍ଲେଗ୍ ଜୀବାଣୁ ମଧ୍ୟ ମିଳିଥିଲା, ଯାହା ସୂଚାଇ ଦେଉଛି ଯେ ମେଣ୍ଢାପାଳକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୋଗର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିଲେ।''

.ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଐତିହାସିକ ପ୍ରଭାବ:

ମେଣ୍ଢାପକ୍ସ ଭାଇରସ୍ ମାନବ ସ୍ମଲପକ୍ସ ଭାଇରସ୍ ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ଜଡିତ। ଏହା କ୍ୟାପ୍ରିପକ୍ସ ଭାଇରସ୍ ପରିବାରର। ସଂକ୍ରମିତ ମେଣ୍ଢାମାନଙ୍କର ଜ୍ୱର, ଭୋକ କମିବା, ଆଖିରୁ ପାଣି ବାହାରିବା ଏବଂ ପଶମ ନଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଘା’ ଦେଖାଯାଇଥିଲା।ମୁଖ, ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ନଳୀ, ଫୁସଫୁସ, ପାଚନ ଏବଂ ମୂତ୍ର ପ୍ରଣାଳୀ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲା।ଏହି ଭାଇରସ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବ୍ୟାପିଲା। ପୂର୍ବରୁ ସଂକ୍ରମିତ ନ ଥିବା ପଶୁପଲରେ, 75 ରୁ 90 ପ୍ରତିଶତ ପ୍ରାଣୀ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିପାରନ୍ତି।''ବଞ୍ଚିଥିବା ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କ୍ଷୀର, ପଶମ ଏବଂ ମାଂସ ଉତ୍ପାଦନ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ଚର୍ମରେ ଦାଗ ଲାଗିଯିବ, ଯାହା ଚର୍ମର ଗୁଣବତ୍ତା ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବ। ରୋମାନ ଲେଖକ ଲୁସିୟସ୍ କୋଲୁମେଲା ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ହିସାବ ଏବଂ କୃଷି ରେକର୍ଡ ଏହାକୁ ପକ୍ସ କିମ୍ବା ଭାରିଓଲା ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ବି ଏହି ରୋଗ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଫେରି ଆସୁଥିଲା, ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ଏକ ନୂତନ ଏବଂ ଅଜଣା ରୋଗ ବୋଲି ବିବେଚନା କରୁଥିଲେ।''

ଏଥିସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ: ଆଧୁନିକ ଖାଦ୍ୟଶୈଳୀ ବଢ଼ାଉଛି କ'ଣ କର୍କଟ(Cancer)ର ଭୟ

ସିପପକ୍ସ କେବେବି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନିରାକରଣ ହୋଇନାହିଁ। ଟୀକା ଉପଲବ୍ଧତା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏହା ସମୟ ସମୟରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ସମ୍ପ୍ରତି, ଏହି ଭାଇରସ ଗ୍ରୀସରେ ପ୍ରାୟ 500,000 ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରି ଦେଇଛି। ଏହା ଦେଶର ପନିର ଶିଳ୍ପ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଏହି ଘଟଣାଟି ଏକ ସ୍ମରଣ କରାଇଦିଏ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ଭାଇରସଗୁଡ଼ିକ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଆର୍ଥିକ କ୍ଷତି କରିପାରେ।''ଗବେଷକମାନେ ଜାଣିପାରିଲେ ଯେ ମଧ୍ୟଯୁଗରେ ୟୁରୋପୀୟ ସମାଜ ପାଇଁ ମେଣ୍ଢା ସଂକ୍ରମଣ ଏକ ସାଧାରଣ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଥିଲା।ଚମଡ଼ା-ଆଧାରିତ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟରେ ଭାଇରସର ଅନେକ ଜିନୋମ୍ ମିଳିଥିଲା, ଯାହା ସେତେବେଳେ ବ୍ୟାପକ ସମସ୍ୟାକୁ ଦର୍ଶାଉଥିଲା।ଏହି ଅଧ୍ୟୟନ କେବଳ ଭାଇରସର ବିବର୍ତ୍ତନକୁ ବୁଝିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ପଶୁପାଳନର ଇତିହାସ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ନୂତନ ଆଲୋକପାତ କରେ।ବ୍ରୋଞ୍ଜ ଯୁଗରୁ ମଧ୍ୟଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଯାତ୍ରା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୋଗ କିପରି ବ୍ୟାପିଥାଏ।ଷ୍ଟେପ୍ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ବାଣିଜ୍ୟ ପଥଗୁଡ଼ିକ ସଂକ୍ରମଣର ପ୍ରସାରକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥାଇପାରେ।''

ଆଜିର ସମୟରେ, ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବାଣିଜ୍ୟ ଏବଂ ପଶୁ ପରିବହନ ଯୋଗୁଁ ଏପରି ରୋଗ ପୁଣି ଥରେ ବ୍ୟାପିପାରେ। ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ନମୁନାଗୁଡ଼ିକ ବୁଝାମଣାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛି। ଏହା ଆଧୁନିକ ଟୀକା ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଉନ୍ନତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ।ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ଯାହା ଧାର୍ମିକ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ ଥିଲା, ଏବେ ରୋଗର ଇତିହାସର ଦଲିଲ ପାଲଟିଛି।''ଏହି ଗବେଷଣା ପ୍ରମାଣିତ କରେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ସାଂସ୍କୃତିକ ନୁହେଁ ବରଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ବିଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂଚନା ମଧ୍ୟ ରଖେ। ନମୁନାଗୁଡ଼ିକର ଅଧିକ ଅଧ୍ୟୟନ ଭୂତାଣୁର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବର୍ତ୍ତନ ଇତିହାସକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।''

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଖବର: